منو ببخش اگه بازم اشکام چکيد رو نامه هات
ديگه تموم شد فرصتم
خاطر من پيشت باشه خدانگه دارت باشه 

اگه تنهايي بشه غم هزار ساله من
من هزار سال ديگه منتظر تو مي مونم

اگه رو لبهاي ما سكوت بخواد خونه كنه
من برات هر شعري و با لب بسته مي خونم

اگه اين فاصله ها نخواد كه زود تموم بشه
دلامون پيش همه ؛اين و ديگه خوب مي دونم

اگه عشق ادما تو اين روزا رفتنيه
من به عشق پاكمون رو عهد و قولم مي مونم

نمي دونم مي توني يه روز ازم جدا بشي؟
مني كه به عشق تو روز و به شب مي رسونم

اگه نامه هام جوابش هنوزم خط خطيه
من تموم خط ها شو با اشك چشمام مي خونم

مي دونم تو چشم تو من واسه تو خيلي كمم
تو گل ياسي و من خيلي باشم...يه گلدونم

     همسفر اي هم ستاره راه بيفتيم که خودش داره هوامون
     دل اون سوخته براي گريه هامون خودش داره هوامون
     همسفر اي هم ستاره سر رو شونه هاي من بذار دوباره
     وقتي برفا آب بشن رودخونه سر رو شونه ي دريا ميذاره

اغاز میکنم از تو نوشتن را

مینویسم و می سرایم

تو را میهمان میکنم و اغاز میکنم با تو بودن را

با تو سیبی میچینم سیب ماندن را

با یک رویا از درخت خوابهای بهاری ات

میچینم و هدیه میکنم به افتاب

به افتاب ابی عشق به افتاب صبح پنجشنبه ی ماه بهشت

با تو حتی با کبوتران بیرون پنجره اتاقم هم مهربانترم

مهربان تر از همیشه با او بسان تو سخنی میگویم

با تو تمام عاشقان احساس را دوست دارم

با تو تمام غزل های قدیمی شاعران اندوهگین

و اسمان ابی بوسه را دوست دارم

با تو تمام زندگی را دوست دارم

و بیش تر از زندگی تو را .............

لمس دستانت سر آغاز دنيا بود... و خواب دیدن تو , آخرین معجزه عشق ...! و من پرومته محکوم به

زنجير در ورطای بودنها از دور دستها آمده ام...! و اين سوار يله شده خويش را قسمتی از بودن ها

ميدانم , که شايد در دلی سخت جايی برای ماندن بيابم ...! خواهم ماند ... برای هميشهء هستی ...! تا

اوج یک پرواز , تا پایانی ترین نقطه ~ بودن , و باز هم از سر خط مينويسم..و باز هم نقطه نميگذارم.. تو ا

گر ماندني ترين بودي باز هم تو بگذار .... و این رازی است میان من و چشمان تو .

سعی کن تنها باشی.زیرا تنها به دنیا امدی و تنها خواهی مرد.

      بگذار عظمت عشق رادرک نکنی

   زیرا انقدر عطیم است که تو و هستی تو را نابود  میکند

 و اما...

        اگر عاشق شدی تنها یک نفر را دوست داشته باش

       و پیمانت را محترم  بشمار

           عشق پاک داشته باش همانند قلب کودکی خالی از

           هر گونه گناه و زشتی

نگاه رنگ باخته !

صدا مُرده !
لبانم خاموشند و ...!
دستانم خسته !
روزی نگاهم گرم بود آنقدر که سکون و سرمای يک روز برفی را در هم می شکست آنقدر که آتش دلی

را که از دستان کِرختم راهی به جايی نمی يافت شراره وار بر مرکب چشمانت می نشاند

روزی صدايم زنده بود پژواک نوای دلنوازی بود که از ساز دلم برمي خواست آنگاه که انگشتان نگاهت اوج لطافت را در نواختنش بر دلم می نشاند
امروز لبانم خاموشند نمی دانم
نمی دانم هنوز در عمق نگاهم شراره ای مانده است يا نه !؟
نمی دانم هنوز بر آوای صدايم تپش قلب عاشقی به گوش ميرسد يا نه !؟
اما ميدانم که لبانم خاموشند سکوت اختيار می کنم !
شايد زمانه قدّار دلش از سکوتم به رحم آيد شايد روی به من برگرداند شايد فردا پرستويی از دوردست ها

بال گشايد به سويم بيايد و اين پروانه عشق را که بر لبم مهر سکوت نشانده پرواز دهد !
دستانم خسته اند آنقدر که قلم بر انگشتانم می لغزند !
اما می نويسم مبادا سکوتم مرا به فراموشی بسپارد ! پس مي نويسم...

 خود را در تاريکي شب گم ميکنم تا براي يافتن نور به ياد روشنايي  ديدگانت بيفتم

امشب به مهماني تمام ستاره ها خواهم رفت تا تمام زيبايي ها و خوبيهايت را به خاطر

 بياورم سري خواهم  زد تا وسعت وجودت را به ياد بياورم.امشب همه زيبايي هاي

 دنيا را  با  نام ميخوانم تا زيبايي نامت را در تماميه لحظات شب در ذهنم مجسم کنم .

 امشب به دنبال  تماميه رد پاها خواهم رفت تا شايد بالاخره  به ردي از تو برسم .

ولي افسوس خوب ميدانم براي من رسيدن دوباره به تو فقط يک روياست  رويايي دست

نيافتني و اين را نيز ميدانم که رفتن تو  هميشگي بود و برايش بازگشتي نيست .امشب

شبي است که هيچ گاه در پيش براي من صبحي نمي ايد چون هيچ گاه بدون چلچراغ

نگاه تو  که هميشه براي نشاني از سحر بود هيچ روز معني واقعي روز را نخواهد داشت.

نگه دار پیاده میشم ...!
 
به تو عادت کرده بودم
 
مثل گلبرگی به شبنم
 
مثل عاشقی به غربت
 
مثل مجروحی به مرحم
 
من که در گریزم از مرگ
 
به تو عادت کرده بودم
 
از سکوت و گریه شب
 
به تو هجرت کرده بودم

من / عشق

 پاك                   يعني

سرزمين                       لحظه

يعني                                 بيداد

عشق                                     من

باختن                                                            عشق

جان                                                                          يعني

زندگي                                                                               ليلي و

قمار                                                                                  مجنون

 در                        عشق يعني ...   شدن

ساختن                                                                                    عشق

دل                                                                                      يعني

كلبه                                                                          وامق و

يعني                                                                      عذرا

عشق                                                              شدن

من                                     عشق

فرداي                                يعني

كودك                          مسجد

يعني               الاقصي

عشق /  من

عشق                                       آميختن                                    افروختن

يعني                              به هم        عشق                             سوختن

چشمهاي                      يكجا                    يعني                        كردن

پر ز                 و غم                            دردهاي             گريه

خون/ درد                                                    بيشمار

عشق                                     من

يعني                             الاسرار

كلبه                    مخزن

اسرار     يعنی

                                        من مهرباني را ميان موج چشمان تو مي بينم

                                                  اگر طوفان شود درياي چشمانت

                                               مرا با خود ببر هر جا که مي خواهي

                                           من عشق را از امواج قلب مهربان تو گرفتم

                                                       اگر بخواهي سفر کني

                                                مرا با خود ببر هر جا که مي خواهي.

نمی گویم زندگی کارساده ایی است . نمی گویم همیشه خوشاینداست . اماباتمام مشکلاتی که برایمان پیش می آید.زندگی .... ازماانسانی بهترونیرومندترمیسازد. به یادداشته باش: درزمان آزردگی .رنج راازخود دورکن . درزمان خشم .خود را رهاساز. در ناکامی .برخودچیره شو. تامی توانی یارخودباش . می توانی بهترین دوست خودباشی . اما به هنگام آشفتگی مرا خبرکن . می کوشم بدانم چه وقت باید درکنارت باشم . اماگاهی ممکن نیست .پس توخبرم کن . عشق تنها هدیه ایی است که می توانم به توبدهم . وایثاریکی ازبزرگترین لذتهایی است که به ما ارزانی شده . من اینجایم هرزمان وهمیشه . تاهرآنچه دارم به توهدیه دهم

                  حرف دل؟؟

                                    صحبت این دل پاره پاره؟؟

هر کسی از راه رسید      زد و شکست

بگویم از گل؟؟                 که هر روز

                                                      پژمرده می شود در عمق دستان عاشق

برگ برگ می شود      می ریزد روی زمین

                                                            می رود از دست

روزی گل                   

             مظهر عشق بود و وفا    

                                             حالا چه؟          

در دست گرگان می چرخد        تا فریبی باشد

                                                                  برای شکار هر روزشان

گر لیلی می دانست    سال های پسین و بعد از او

                                 گل ها همه پژمرده شدند       

                                                                      زودتر از دوری مجنون دق می کرد

گر مجنون می فهمید

                               عشق ها همه یک روزه شدند

                                                                            زودتر از غم لیلی خود میکشت

کاش می فهمیدیم       معنی واقعی عشق را

کاش می فهمیدیم       درد هجران لیلی و مجنون را

کاش می فهمیدیم............

کاش می فهمیدیم............ 

يك بار ديگر بگذار بي ادعا اقرار كنم كه دلم برايت تنگ ميشود. وقتي دوري از من، به آرزوهاي خفته ام مي انديشم، به فرسنگها فاصله بين من و تو، به آينده و امروز... باز كن پنجره را... خواهي ديد كه پرنده، آسمان باراني را ميفهمد...

الان از اون وقتا است نمي دونم چرا اينجوري شده برا آدم سخته بغض گلوي آدم رو فشار مي ده نمي تونه فرياد بزنه نمي تونه خودش رو خالي کنه واسه همين تموم بدنش درد مي کنه

دوست دارم يکي بغلم کنه، دوست دارم به يه نفر پناه ببرم سرم رو بذلرم رو شونه هاش هاي هاي با صداي بلند گريه کنم با خودم فکر مي کنم با خودم حرف مي زنم يهو به خودم مي آم مي بينم که کسي اطرافم نيست من هستم با يه اتاق و يه کامپوتر فقط زورم به صفحه کليد کامپيوتر مي رسه مي تونم با انگشتام دگمه هاي صفحه کليد رو فشار بدم  و لمسش کنم فقط مي تونم بنويسم

ولي چي مي نويسم؟نمي دونم مغزم کار نمي کنه فقط دستام حرکت مي کنند

خيلي وحشتناک انسان تا دقايقي پيش فکر کنه که همه چيز داره بعد چند دقيقه بفهمه که هيچ چي نداشته

بفهمه که زندگي پوچ بوده بفهمه که براي هيچي آفريده نشده  بفهمه که ديگه اميد بي اميد . . .

تا حالا شده که همه چيز و همه کس رو به يک نفر فدا کنين؟تا حالا شده که با يه نفر پيمان ببندين؟ همه زندگيت رو از دست بدي همه کس رو بي خيال بشي با خودت بگي که اين و دارم همه چي دارم پس بي خيال همه چيز و همه کس،تا حالا شده که يه نفر بهتون اميد بده؟تا حالا شده به اميد يه نفر زنده باشيد و زندگي کنيد؟

برا من شده برا من اتفاق افتاده خيلي شيرن بود (اميدوارم همتون تا اينجاش رو تجربه کنيد). . .

تا حالا شده که يه نفر با شما بد رفتاري کنه و يه نفر باهاتون خوب نباشه  و شما فکر کنيد که ديگه همه چيز تموم شده؟ و . . . (نظورم همون يه نفري که براتون همه چيز بوده)

آخه چرا يه دفعه همه منو ترک گفتن؟آخه چرا يه دفعه همه ازم دل کندند؟چرا؟اشکهام هم ديگه تموم شدن اونا هم ديگه پايين نمي آن شدم تنهاي تنهاي با يک کامپيوتر با يه صفحه کليد

ولي باز شکرت، خدايا عيبي نداره باز ازت شکايت نمي کنم باز قانعم ولي خدايا مگه تو نيستي که دست و دل بازي؟مگه تو نيستي که بخشنده اي  خدايا تو اين دنيا بدي کردم؟ خدايا ازت ممنونم به خاطر همه چيز،به خاطر همه چيز هاي که ذره ذره بهم دادي ولي يک دفعه ازم گرفتي خدايا به خاطر غروري که بهم دادي و سپس با خواهش و تمناي من ازم گرفتي(تا بتونم بدون ريا و بدون غرورم زندگي کنم) خدايا ازت متشکرم به خاطر اينکه . . .

خيلي حالم خرابه خيلي تو رو خدا کمکم کنيد ازتون خواهش مي کنم . . .

اگه خودم و نکشم خوبه مي دونيد اگه به فکر پدر مادرم نبودم تا الان هزار بار خودمو کشته بودم

خدايا خودت خلاصم کن . . .

                                               در اين اندوه بي پايان بمان تنها تو در يادم

شبيه برگ پاييزي پر از احساس دلتنگي

                                              دلت مانند يک دريا ، زلال و صاف و يکرنگي

نگاهت بي قرار کيست ؟ تو اي خاتون درياها

                                              تو اي محبوبه ي شبها ، تو اي زيبا تر از رويا

چه شبهايي که بي تو خزان عشق را ديدم

                                               ولي از عشق گفتم باز ، کنار غصه روييدم

بلور اشکهاي من همان آغاز تنهاييست

                                                        مرور خاطرات دل عجب تکرار زيباييست

                                                                                     اسماني بودنت

دريا را مي ستايم به خاطر وسعتش و تو را مي ستايم بخاطر

                                                                                     دريايي بودنت

افتاب را مي ستايم به خاطر گرمايش و تو را مي ستايم بخاطر

                                                                                      دل افتابيت

باران را مي ستايم به خاطر پاک بودنش و تو را مي ستايم

                                                                                     به خاطر چشمان بارانيت

اري من تو را مي ستايم صبر بي مثالت را  عشق پاک و ليلي گونه ات را ....همه را مي ستايم

و با تمام وجود تو را باور دارم که مي تواني پس برخيز و با نيروي ايمان خانه ي عشقت را از نو بساز

خانه اي که ديگر هيچگاه فرو ريزد خانه اي به استواري کوه و به زيبايي گلهاي بهاري

برخيز من تو را باور دارم.....!!!!!!!! 

                                        من مي ماندم و اين سوال ......

                                         که چرا هر چه مي پرم باز در چشمان تو فرود مي ايم..!!!!؟؟؟؟

از خستگي هايم از دل تنگي هايم !خدايا مرا چه شده ...چرا اين همه دلم گرفته چرا شادي هايم
گذرا و غمهايم ماندگار؟آه مرا او را چه ميشود ؟؟؟خدايا خدايا تا به کجا تا به کي بايد فرياد زنم
 نام ترا آيا جوابم را خواهي داد ؟جوابم را داده اي من نشنيده ام؟

نمي دانم چرا از من هيج نميداني آيا تا به حال از خود پرسيده اي بغضهاي نشکسته ام براي چيست؟
 آيا ميداني غم از چه زماني مهمان چشمان من است؟ آيا آيا لرزش دستانم را حس کرده اي ؟
 
مرا مشناسي مرا ميشناسي ؟؟؟

من کيستم ؟من چيستم؟ از کجا آمده ام ؟به کجا مي روم ؟من من من خود را فراموش کرده ام
سالهاست خود را اسير باور هاي غلط کرده ام سالهاست سر در گمم نه نه نه

چيزي که هرگز آن را نفهميدم زندگي بود!     نه نه نه    چيزي که هرگز مرا نفهميد زندگي بود!

آيا باز هم مي گويي به خود مغرورم و سخت در اشتباه ناگفته جوابت را مي دانم من هيچم و هيچم و
هيچ اما در اين لحظات که بغض راه نوشتن مرا مي بندد تنها تنها بگذار يک بغضم بشکند
من در برابر عشق تو هيچم هميشه تسليم ...با همه آنکه تصور مي کني من کوه غرورم 
من هيچم هيچم هيچم و باز هم هيچم ...

 چي مي شد اگه خدا امروز وقت نداشت به ما برکت بده چرا که ما ديروز وقت نکرديم از او تشکر کنيم. 

*******

چي مي شد اگه خدا فردا ديگه ما رو هدايت نمي کرد چون امروز اطاعتش نکرديم.

*******

چي مي شد اگه خدا امروز با ما همراه نبود چرا که امروز قادر به درکش نبوديم.

*******

چي مي شد اگه ما ديگه هرگز شکوفا شدن گلي را نمي ديديم چرا که وقتي خدا بارون فرستاده بود گله کرديم.

*******

چي مي شد اگه خدا عشق ومحبتش را از ما دريغ مي کرد چرا که از محبت ورزيدن به ديگران دريغ کرديم.

*******

 چي مي شد اگه خدا فردا کتاب مقدسش را ازما مي گرفت چرا که امروز  فرصت نکرديم آن را بخوانيم.

*******

چي مي شد اگه خدا درخانه اش را مي بست چون ما در قلب هاي خود را بسته ايم.

 *******

چي مي شد اگه خدا امروز به حرف هايمان گوش نمي داد چون ديروز به دستوراتش عمل نکرديم.

 ******* 

چي مي شد اگه خدا خواسته هايمان را بي پاسخ مي گذاشت چون فراموشش کرديم. 

 *******  

چي ميشه اگه ما از اين مطالب به سادگي بگذريم؟ ؟ ؟ 

*******

بياييم خود را به خدا نزديک تر کنيم و بذر خدا شناسي را در قلبهاي يکديگر بکاريم.

 با آرزوي موفقيت